#88. aż w końcu nadchodzi ten dzień kiedy trzeba urwać sobie głowę.

Energia romantyczna przeradza się w energię szaleńczą, obłąkaną… Nie wiem co ze sobą zrobić, nie wiem czym jestem tak zmęczony. Bloga zamieniłem w miejsce, w którym prowadzę dialog między mną a mną. Kacper w sumie nie ma tu nic do powiedzenia – wciąż próbuję o nim opowiedzieć, jednak jest na tyle ulotny, że nie potrafię nic skonstruować. Może Wam się to wszystko nie podobać, może ktoś życzy sobie notki zabawne… W sumie takie dostaje – śmiechu co nie miara.
Czasem jadąc autobusem układam historie współpasażerów. Układam je po swojemu, wpisuję je w cykl myśli postrzelonych, takich właśnie przeistoczeń. Nie jest to co prawda heroiczna przemiana bohatera romantycznego, bo wcale nikt nie powiedział, że zmieniam się na lepsze. Co poza tym? Dwa dni diety opartej na lekach przeciwbólowych. Dwie kapsułki Ketonalu przed snem to sposób na wieczór slow-motion oraz poranek z odruchami wymiotnymi i żołądkiem wykręconym jak mokra szmata. Jeden ketonal plus trzy tabletki Apapu ukazały ciemność za mgłą, kiedy już zgasiłem światło i przykryłem się kołdrą. Ale kosmiczny ból szóstki ustał.

Kobong – ‘Taka Tuka’